Koffiecertificeringen – Wat betekenen ze vandaag de dag?

In een ideale wereld zouden we koffie uit betrouwbare bronnen kopen om de kwaliteit te garanderen, maar ook om er zeker van te zijn dat de boeren die onze koffie verbouwen en plukken genoeg geld verdienen voor een fatsoenlijk leven. Zo kunnen ze bijvoorbeeld hun kinderen naar school sturen.

Op de Wereldmilieutop in Rio in 1992 begon de mensheid zich te realiseren wat de impact van massaconsumptie op het milieu is. Sindsdien heeft de agro-voedingsindustrie veel labels en certificeringen in het leven geroepen om de consument gerust te stellen over de productienormen. Allemaal claimen ze eerlijke handel of duurzame ontwikkelingen te ondersteunen. Bijna 40 jaar later is er een enorm scala aan labels in gebruik. Vandaar deze poging tot verduidelijking.

Ethiopian Landscape Coffee farmers

De koffieketen heeft behoefte aan transparantie

“Biologisch”, “Fair Trade”, “Ecocert”, “Rainforest Alliance”…. Er staan zoveel labels op koffie dat het moeilijk is geworden om te begrijpen wat we echt kopen. Wat betekenen ze echt? Wat zijn de gevolgen voor het leven van boeren in koffieproducerende landen? En wat zijn de gevolgen ervan voor de koffieprijzen? Dit zijn enkele van de vragen die we hebben onderzocht en waarin we ook onze verplichtingen om de koffieketen duurzamer te maken voor koffieboeren en de beste kwaliteit voor koffiedrinkers te garanderen. Om te beginnen moet er een onderscheid worden gemaakt tussen eerlijke handel en duurzame ontwikkeling. Boeren die voor het Fair Trade-certificaat betalen, krijgen de garantie dat ze een minimumprijs voor hun koffie krijgen – die nooit onder de marktprijs mag dalen – en een extra premie om te investeren in hun gemeenschap.

Heel vaak zien detailhandelaren Fair Trade als een kans om de prijzen voor consumenten te verhogen en zo meer winst te genereren. Bovendien garandeert het Fair Trade-programma een minimumprijs voor de boeren, maar geen minimumkwaliteit, zodat een Fair Trade-gecertificeerde koffie vaak van slechtere kwaliteit kan zijn. De marktprijzen kunnen vaak hoger zijn dan de minimumgarantieprijs via het Fairtrade-keurmerk, omdat de kopers van koffie kopen op basis van kwaliteit tegen de marktprijs. Fair Trade biedt daarom geen zekerheid op lange termijn om de armste mensen te helpen een beter inkomen te verdienen; als de marktprijzen bijvoorbeeld stijgen, hebben ze daar geen baat bij. De winsten worden vaak alleen gemaakt rond bepaalde zorgvuldig geselecteerde producenten waarvan de productie zo ver groeit dat ze oneerlijk kunnen concurreren met hun buren.

Velen beschuldigen de eerlijke handel ervan een voorbeeld te zijn van het westerse feel good-systeem dat de modernisering van de ontwikkelingslanden vertraagt door middel van een eenvoudige marketingtechniek. Hier vind je een artikel over dit oneerlijke onderdeel van het Fairtrade concept.

In duurzame ontwikkeling is het doel: een betere vergoeding voor een betere kwaliteit. In feite worden alle voordelen van een betere prijs opnieuw geïnvesteerd in onderwijs, opleiding en materialen om de kwaliteit van de producten te verhogen, zodat de hele keten van koffieboon tot jouw kopje minder tussenpersonen bevat. Bovendien zijn werknemers echt werknemers, worden mensen gerespecteerd, wordt het milieu beschermd, worden premies gebruikt om gemeenschapsprojecten en solidariteit te financieren, in plaats van concurrentie tussen boeren en producenten te bevorderen. Hoewel de aanpak hetzelfde lijkt te zijn, zijn de resultaten tastbaarder en met een betere traceerbaarheid, zodat we precies weten waar onze bonen vandaan komen.

Een aantal labels uitgelegd:

Ecocert

Begonnen in 1991, in Frankrijk. Controle- en certificeringsorgaan dat gespecialiseerd is in de certificering van producten van de biologische landbouw. In 2009 in dienst getreden bij “Bio Partenaire”.
In 2009, het Bio Partenaire referentiekader gewijd aan eerlijke handel en de ESR referentielabels (Controlled Responsible/Fairtrade of Solidarity by Ecocert).
Opereert in 90 landen.

Bio Partenaire

Bestaat in de eerste plaats uit Bio Equitable, dat in 2000 van start is gegaan, en dat een Frans bedrijf is.
Het groepeert 20.000 producenten in 18 organisaties en bestaat uit Bio Solidaire, opgericht in 2007, het eerste fair trade-label voor de Noord-Noordhandelsrelaties (USA/EU). Het brengt 300 producenten in 17 organisaties samen.
Bio Partenaire is een vereniging die in 2002 werd opgericht en die KMO’s uit de biologische en fairtradesector, 26 bedrijven en 65 producentenorganisaties – 20 300 producenten – samenbrengt.

Fair Trade Max Havelaar

Begon in 1988. Eerste fair trade-label, opgericht door Solidaridad, een Nederlandse ontwikkelingsorganisatie. Het bekendste ter wereld.
Sinds 2005 kunnen niet alleen coöperaties profiteren van het label, maar ook individuele producenten.
Verantwoord consumptie-etiket.
Sinds 2010 is 50% van de producenten betrokken bij het bestuur van vertegenwoordigende en besluitvormende organen.

Rainforest Alliance

Een NGO, opgericht in 1986, lanceerde in 1989 haar eerste duurzame bosbouwprogramma. Dit leidde tot de oprichting van het eerste label dat gezamenlijk wordt beheerd door het SAN (Sustainable Agriculture Network) en de Rainforest Alliance. 39 gecertificeerde grondstoffen (koffie/cacao/thee/banaan/thee/rooibos…).
Certificering toegekend voor 3 jaar. Fysieke en documentaire traceerbaarheid. Aanwezig in 101 landen, 77 miljoen hectare gecertificeerd.
Membre Alliance ISEAL, is de wereldwijde ledenvereniging voor geloofwaardige duurzaamheidsnormen.

UTZ Certification

Begonnen in 1999 in Guatemala en in 2002 in Nederland. Vanaf 2018 samen met Rainforest Alliance. Doel om duurzame kwaliteit voor koffie te bevorderen, maar later opengesteld voor andere grondstoffen. Opereert in 34 landen, 1,5 miljoen hectare gecertificeerd. Fysieke en documentaire traceerbaarheid. Ontwikkelde een gedragscode voor de koffieteelt op basis van de EUREP-GAP “Good Agricultural Practices” (reeks van traceerbaarheids- en voedselveiligheidsnormen, op mondiaal niveau, voor de landbouw- en aquacultuurproductie).

4C Association

Common Code for the Coffee Community (gemeenschappelijke code voor de koffiegemeenschap), gestart in 2006.
2004-2006: vaststelling van de regels voor producenten, handelaren en industriëlen.
290 leden (vertegenwoordigers van producenten/handelaren/handelaren/industriële/burgersverenigingen/NGO-vakbonden)
Vereiste documentaire en fysieke traceerbaarheid.
Gecertificeerde grondstof is groene koffiebonen.
Lid van de ISEAL Alliance, is de wereldwijde ledenvereniging voor geloofwaardige duurzaamheidsnormen.

Bij Jones Brothers Coffee hebben we gekozen voor Direct Trade & UTZ

Richard Jones plukt koffiebessen Abakundawa women's coffee cooperative

– UTZ Certified –

“Wij zijn van mening dat dit de eerlijkste certificeringsprogramma’s zijn met de juiste bedoelingen voor de duurzame ontwikkeling.” – Richard Jones

We gebruiken UTZ Certification voor onze Premium koffiebonen omdat het deel uitmaakt van een duurzame visie, zonder exorbitant te zijn voor kleine producenten.
UTZ hanteert twee manieren van handelen: aanpassing en mitigatie (om de negatieve impact te verminderen).
Er is geen sprake van kunstmatige prijsmanipulatie; er wordt een eerlijke prijs bepaald, met zo min mogelijk tussenpersonen.
Het belangrijkste is dat UTZ een verbetering van de bedrijfstechnieken mogelijk maakt met trainingsprogramma’s voor boeren; de wens om de werkomstandigheden en het behoud van het milieu te verbeteren.
Door deze programma’s stimuleert UTZ een toename van de hoeveelheid geproduceerd materiaal, wat een betere winstgevendheid mogelijk maakt.

Wat UTZ deed voor de productieprocessen van koffieboeren:

Producenten worden opgeleid om hun productie beter te beheren en hun impact op het milieu te verminderen.

irrigatie- en waterzuiveringssystemen op te zetten om het waterverbruik te verminderen en te recycleren. Afvalwater kan ook worden omgezet in hernieuwbare energie, die door gezinnen kan worden gebruikt voor hun kachels of landbouwmachines.

zich aan te passen aan de klimaatverandering om de gevolgen voor het milieu te beperken.

gebruik compost voor een betere bemesting van de bodem, of biogasvergisters. In Honduras bijvoorbeeld heeft water dankzij deze methode een vermindering van de verontreiniging met 81,6%.

in hevige regenval schaduw- of windbrekerbomen te planten, zoals bananen- of avocadobomen. Dit permacultuursysteem zorgt voor diversiteit in de gewassen en stelt de boeren in staat om inkomsten te verkrijgen uit andere producties.

een register bijhouden van de regenval.

Hulp bij het organiseren van betere uitwisselingen tussen bedrijven.

– Direct Trade –

Wat betekent Direct Trade?

Direct Trade wordt uitsluitend gebruikt voor koffiespecialiteiten, dit is hoe we onze “Specialty coffee” inkopen.

Direct Trade, voornamelijk gebruikt door koffiebranders, is een echte relatie tussen de producent en de koper. Het is een eerlijker alternatief voor Fair Trade, waarom? Dit soort relaties zorgt voor een echte ethiek in het bedrijfsleven die voor beide partijen voordelig is, er is meer transparantie en respect.

Direct Trade elimineert de grenzen van Fair Trade door:

het betalen van een hogere prijs aan de boeren

het koppelen van deze premies aan specifieke kwaliteitsnormen

het creëren van extra vertrouwen en transparantie in de toeleveringsketen door middel van persoonlijke relaties (prijsonderhandelingen / informatie-uitwisseling)

het elimineren van de kosten om lid te zijn van een Fair Trade bedrijf.

Er is een directe verbinding zonder tussenpersonen, wat betekent dat de gecreëerde waarde gelijker wordt verdeeld tussen de twee partijen. In de directe handel zijn beide partijen afhankelijk van elkaar. Bovendien maakt het een verhoging van de kwaliteit mogelijk, koppelt het bedrijfssucces aan sociale vooruitgang, stimuleert het onderwijs en de opleiding om op een duurzame, duurzame en onafhankelijke manier en met hun eigen middelen welvaart te creëren. Belangrijk is dat dit geen liefdadigheid is!

Wat zijn de voordelen voor ons en onze koffie?

Het belangrijkste voordeel, als klein onafhankelijk koffiebedrijf, is dat we direct zaken kunnen doen met boeren, of coöperaties die we persoonlijk leren kennen en die we kunnen begrijpen wat voor soort organisatie de boer heeft. Concreet gaat het om het gebruik van pesticiden en GGO’s, de werkomstandigheden voor arbeidsmigranten, het beheer van waterafval en het gebruik van schaduwbomen.

Rwanda women in coffee